Лета ў школе № 3 Дзятлава: адна ўстанова — пяць аздараўленчых змен са сваёй праграмай і адметным стылем

Спачатку ў сярэдняй школе № 3 імя І.Ю.Філідовіча лагер “Усмешка” аб’яднаў каля сотні вучняў пачатковых класаў. Пасля лагер працы і адпачынку “Парастак” стаў месцам штодзённых сустрэч для 20 васьмікласнікаў. Сёння ў школе працуе палатачны лагер ваенна-патрыятычнага профілю “Патрыёт” для 25 вучняў 9—10 класаў і ўпершыню — стацыянарны лагер “IT-град” інжынерна-тэхнічнай накіраванасці для 40 школьнікаў. Падрабязнасці — у матэрыяле карэспандэнта “Настаўніцкай газеты”.

— І гэта не ўсё, — гаворыць намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце Марыя Шавель. — Зусім хутка адкрыем яшчэ адзін кругласутачны лагер — духоўна-маральнага профілю “Благо.by”, праграму якога рыхтуем сумесна з Дзятлаўскім благачыннем Навагрудскай епархіі. Дарэчы, усе нашы лагеры карыстаюцца папулярнасцю. Напрыклад, калі прапанавалі адкрыць лагер інжынерна-тэхнічнага профілю, бацькі рэгулярна тэлефанавалі і пыталіся, ці ёсць яшчэ свабодныя месцы.

“IT-град”: горад будуюць дзеці

“IT-град” адкрыўся ўпершыню і не выпадкова. Ва ўстанове ўжо год працуе інжынерна-тэхнічны цэнтр. За гэты час настаўнікі і вучні назапасілі добры вопыт удзелу ў праектах, конкурсах, мерапрыемствах абласнога і рэс­публіканскага ўзроўняў. Профільны лагер стаў працягам такой работы. Яго ўдзельнікі — у асноўным вучні 5—8 класаў, якія цікавяцца інжынерыяй, праграмаваннем, робататэхнікай.

Галоўная ідэя змены — будаўніцтва горада “Інжынерыум”. Яго схема размешчана ў штабе лагера, а прататыпам стаў індустрыяльны парк “Вялікі камень” — сімвал сучаснага прамысловага і тэхналагічнага развіцця краіны. У незвычайным гора­дзе 15 пабудоў — менавіта столькі дзён доўжыцца адпачынак у кругласутачным лагеры.

Штодзённая задача вучняў — “адкрыць” новы будынак або аб’ект, выконваючы заданні педагогаў. Школьнікі з цікавасцю знаё­мяцца з асновамі кібербяспекі, інфармацыйнымі тэхналогіямі, вырашаюць экалагічныя задачы, праграмуюць робатаў. Пасля выканання заданняў чарговы аб’ект на карце атрымлівае адзнаку “здадзены” (замест шэрага на схеме ён становіцца каляровым).

— Мы хочам, каб дзеці паспрабавалі сябе ў ролі інжынераў, праекціроўшчыкаў, тэхнолагаў, праграмістаў, лагістаў, аналітыкаў, — тлумачыць ідэю кіраўнік лагера Алена Шымко. — Таму ў нас ёсць свой савет інжынераў, будаўнічы штаб, размеркаваныя прафесійныя ролі.

У двух профільных атрадах — “Электроншчыкі” і “Механікі” — працуюць дызайн-студыі. Тут дзеці займаюцца 3D-мадэляваннем, праектаваннем, ствараюць відэаролікі, з цікавасцю асвойваюць элементы робататэхнікі і праграмавання. Юных тэхнікаў чакаюць таксама экскурсіі на прадпрыемствы, сустрэчы са спецыя­ліс­тамі, стварэнне макетаў дамоў, лічбавых праектаў і агульнай візіткі лагера.

Сённяшнім школьнікам заўтра ствараць тэхналагічную будучыню нашай краіны. Таму важна, каб ужо цяпер яны разумелі: інжынерыя — гэта не толькі формулы і чарцяжы, але і камандная работа, творчасць, адказнасць.

Педагогі прадугледзелі і цікавую сістэму матывацыі. За актыўнасць, крэатыўнасць і асабісты ўклад дзеці атрымліваюць “біты”. Іх можна абмяняць на невялікія сувеніры з сімволікай “IT-града”. Да таго ж атрады зарабляюць “шасцярэнькі поспеху”, якія замацоўваюцца на агульнай дошцы.

Ёсць і фіксацыя індывідуальнай траекторыі кожнага ўдзельніка — асабіс­ты інжынерны журнал. У ім хлопцы і дзяўчаты фік­суюць свае дасягненні, уклейваюць заробленыя “біты” і кожны дзень размалёўва­юць цаглінку ў “доме асабістага росту”. Па колеры гэтай цаглінкі выхавальнік ба­чыць, з якім настроем дзіця пражыло дзень, што атрымалася, што зацікавіла, а што, магчыма, засталося складаным.

Палаткі, маршруты і код нацыі

Палатачны лагер “Патрыёт” неперасовачны, дзейнічае пры ўстанове адукацыі, але гэта зусім не значыць, што дзеці сядзяць на месцы. Іх дні распісаны па мінутах: экскурсіі, веламаршруты, сустрэчы, музейныя заняткі, дыялогавыя пляцоўкі, песні пад гітару, атрадныя справы.

У лагеры адпачываюць вучні 9—10 класаў. Акрамя ўзросту, іх яднае яшчэ і цікавая праграма пад назвай “Адновім код нацыі — станем патрыётамі”. Кожны дзень падлеткі адкрываюць новы артэфакт — важнае паняцце, з якіх складаецца вобраз пат­рыёта: любоў да Радзімы, адвага, гонар, памяць, адказ­насць, павага да гісторыі і людзей працы.

— У канцы змены ўсе артэфакты абагульнім пад вокладкай кнігі “Код нацыі” і перададзім яе ў музей школы, — расказвае Алена Гвардзіна, старшы выхавальнік лагера, настаўніца беларускай мовы і літаратуры.

Адным з першых паняццяў-артэфактаў для школьнікаў стала “адвага”, а азнаёміліся з ёй яны падчас экскурсійнага маршруту “Партызанскай сцежкай”: дзеці пабывалі ў Ліпічанскай пушчы і больш даведаліся пра чалавека, імя якога носіць іх установа адукацыі. Ужо наведалі і музей “Дзеці ліхалецця” Новаяльнянскай сярэдняй школы імя А.А.Шаўчук. У планах — паездка ў Ліду, на авіяцыйную базу.

Асаблівая атмасфера ў лагеры вечарам. Выхавальнік — настаўнік музыкі Валянцін Палухін — заўсёды знаходзіць час для спеваў пад гітару і цікавых размоў. Адказны за гітару — дзевяцікласнік Віталь Місцюкевіч, якога ў школе ведаюць не толькі як актывіста, але і як прызёра рэспубліканскага кон­курсу “Энергамарафон”.

“Парастак”: першая зарплата і гісторыі жанчын раёна

Па асаблівым праекце працаваў і лагер працы і адпачынку “Парастак”, арганізаваны з нагоды Года беларускай жанчыны. Школьнікі не толькі папрацавалі (займаліся праполкай збожжавых), але і за 15 дзён змены азнаёміліся з біяграфіямі 15 прадстаўніц раёна — розных прафесій, лёсаў, жыццёвых шляхоў.

Падчас камандзіроўкі карэспандэнта ў Дзятлаўскі раён юныя працаўнікі пабывалі ў бібліятэцы на дыялогавай пляцоўцы “Беларуская жанчына — душа народа”, наведалі розныя лакацыі і сабралі матэрыя­лы пра ўдзельніц Вялікай Айчыннай вайны і сваіх сучасніц. Наперадзе іх чакала паездка на трусіную ферму і сустрэча з жывёлаводам у КСУП “Хвінявічы”, а таксама знаём­ства з Марыяй Слушко — жанчынай года Дзятлаўшчыны — 2024.

— Сабраныя матэрыялы аформім у інтэрактыўны альбом, які прадставім у канцы змены, а пасля перададзім у школьны музей, — адзначыла настаўніца біялогіі з больш як 30-гадовым стажам, а гэтым летам яшчэ і кіраўнік лагера Алена Стракоўская.

Намеснік дырэктара Марыя Шавель дадала, што лагер у такім фармаце вырашае адразу некалькі важных задач. Падлеткі разу­меюць цану працы, атрымліваюць першы вопыт афіцыйнай занятасці, вучацца адказнасці і адначасова знаёмяцца з людзьмі, на якіх трымаецца жыццё раёна.

— У гэтым і ёсць галоўны сэнс нашага адукацыйнага лета, — падкрэслівае дырэктар школы Іван Кібінь. — Яно не дзеліць адпачынак і выхаванне, гульню і працу, праф­арыентацыю і патрыятызм на асобныя папкі. Тут усё пераплятаецца ў інжынерным праекце, у палатачным маршруце, у першай зарплаце, у размове з чалавекам працы. І кожнае дзіця знаходзіць у аздараўленчай змене нешта сваё — пытанне, цікавасць, адкрыццё, а можа, і першы крок да будучай прафесіі.

Источник: https://nastgaz.by